Frankowicze i Sąd Najwyższy to temat, który od lat budzi ogromne zainteresowanie tysięcy osób w Polsce. W ostatnich latach orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) przeszło znaczącą ewolucję. Coraz więcej wyroków wzmacnia pozycję konsumentów, którzy zaciągnęli kredyty hipoteczne powiązane z frankiem szwajcarskim. Frankowicze i Sąd Najwyższy stali się w tym kontekście symbolem walki o prawa konsumentów i zmianę podejścia instytucji finansowych. W tym artykule omawiamy najważniejsze orzeczenia z lat 2024 i 2025 oraz analizujemy ich znaczenie dla osób, które wciąż toczą spory z bankami.
Frankowicze i Sąd Najwyższy w 2024 roku – nieważność umów z klauzulami abuzywnymi
W kwietniu 2024 roku Sąd Najwyższy wydał przełomową uchwałę o sygnaturze III CZP 25/22. Zgodnie z tym orzeczeniem, umowy zawierające niedozwolone klauzule indeksacyjne są nieważne. Co to oznacza dla Ciebie jako frankowicza? Po pierwsze – nie jesteś zobowiązany do zwrotu dodatkowych kwot wynikających z tych klauzul. Po drugie – bank nie ma prawa waloryzować zwracanych Ci nadpłaconych środków.
To istotna zmiana w podejściu prawnym. Dotychczas banki starały się interpretować przepisy na swoją korzyść. Jednak teraz Sąd Najwyższy jasno wskazał, że prawa konsumenta są nadrzędne. Orzeczenie przyczyniło się do ujednolicenia linii orzeczniczej i zmusiło banki do zmiany strategii.
Frankowicze i Sąd Najwyższy w 2025 roku – granice prawa zatrzymania
W marcu 2025 roku zapadła kolejna ważna uchwała (III CZP 37/24). Frankowicze i Sąd Najwyższy po raz kolejny stanęli po stronie ochrony praw konsumenta. Tym razem chodziło o prawo zatrzymania. Sąd jednoznacznie stwierdził, że banki nie mogą wykorzystywać tej instytucji do wstrzymywania wypłat środków należnych konsumentowi.