Kredyt frankowy – kiedy frankowicze przegrywają w sądzie?

Od kilku lat sprawy, których przedmiotem jest kredyt frankowy, w zdecydowanej większości kończą się rozstrzygnięciami korzystnymi dla kredytobiorców. Nie oznacza to jednak, że każda sprawa dotycząca kredytów frankowych kończy się wygraną. W praktyce nadal zdarzają się sytuacje, w których sąd oddala powództwo frankowicza.

Jeżeli masz kredyt frankowy i rozważasz skierowanie sprawy do sądu, warto wiedzieć, kiedy i dlaczego zapadają niekorzystne wyroki. Znajomość najczęściej popełnianych błędów pozwala lepiej przygotować się do sporu i uniknąć sytuacji, w której kredyt frankowy staje się źródłem dodatkowych problemów procesowych.

Kredyt frankowy a przegrana w sądzie – najczęstsze przyczyny

Przyczyny przegranych spraw, których przedmiotem jest kredyt frankowy, są dość powtarzalne. W praktyce sądowej najczęściej dotyczą one statusu kredytobiorcy, konstrukcji pozwu, treści samej umowy oraz sposobu prowadzenia postępowania.

W wielu sprawach kluczowe znaczenie ma brak statusu konsumenta po stronie kredytobiorcy. Istotne bywają również błędy proceduralne, nieprawidłowo sformułowane roszczenia albo braki dowodowe. Zdarza się też, że umowa, na podstawie której udzielono kredyt frankowy, nie zawiera niedozwolonych postanowień, co uniemożliwia sądowi ingerencję w jej treść.

Brak statusu konsumenta przy kredycie frankowym

Jednym z najczęstszych powodów przegranych spraw, których przedmiotem jest kredyt frankowy, jest zakwestionowanie przez bank statusu konsumenta. Ochrona konsumencka nie przysługuje osobie, która zaciągnęła kredyt frankowy na cele związane z działalnością gospodarczą.

Jeżeli nie prowadziłeś działalności gospodarczej i nabyłeś nieruchomość na potrzeby własne, co do zasady korzystasz z ochrony konsumenckiej. Problemy pojawiają się jednak wtedy, gdy nieruchomość finansowana przez kredyt frankowy została po latach przeznaczona na wynajem. Bank może wówczas twierdzić, że już w chwili zawierania umowy celem był charakter inwestycyjny.

Wątpliwości mogą pojawić się również wtedy, gdy kredyt frankowy został zaciągnięty przez osobę, która w momencie podpisywania umowy była przedsiębiorcą. W takiej sytuacji konieczne jest wykazanie, że kredytobiorca zawierał umowę jako konsument, a nie w ramach działalności zawodowej.

Sąd może oddalić powództwo, jeżeli uzna, że przeważającym celem kredytu było prowadzenie przedsiębiorstwa. Dotyczy to również tak zwanych spraw mieszanych, w których nieruchomość częściowo wykorzystywana jest na cele prywatne, a częściowo na cele zawodowe, na przykład jako biuro lub lokal usługowy.

Błędy w pozwie i procedurze w sprawach o kredyt frankowy

W sprawach, w których przedmiotem jest kredyt frankowy, kluczowe znaczenie ma prawidłowe sformułowanie roszczeń. Jeżeli kredyt nadal jest spłacany, pozew powinien obejmować zarówno żądanie stwierdzenia nieważności umowy, jak i roszczenie o zwrot dokonanych wpłat.

Częstą przyczyną przegranej są również błędy proceduralne. Mogą one polegać na braku wniosków dowodowych, niezłożeniu istotnych dokumentów albo niedochowaniu terminów procesowych. W takiej sytuacji sąd może oddalić powództwo niezależnie od tego, że kredyt frankowy budzi wątpliwości co do swojej konstrukcji.

Warto pamiętać, że linia orzecznicza sądów zmieniała się na przestrzeni lat. Wcześniej częstą praktyką było pozostawianie umowy w mocy i modyfikowanie jej rozliczeń. Dla kredytobiorców oznaczało to mniejsze korzyści niż obecnie, gdy sądy częściej stwierdzają nieważność umów, których przedmiotem jest kredyt frankowy.

Każda sprawa ma również charakter indywidualny. Nawet niewielkie różnice w treści umowy lub sytuacji życiowej kredytobiorcy mogą mieć wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie.

Kredyt frankowy bez klauzul abuzywnych

Nie każda umowa, na podstawie której udzielono kredyt frankowy, zawiera niedozwolone postanowienia. Dotyczy to zwłaszcza niektórych nowszych umów, w których banki modyfikowały zapisy w odpowiedzi na wcześniejsze orzeczenia sądów.

Klauzule abuzywne to takie postanowienia umowne, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu, a które naruszają jego interesy i kształtują prawa oraz obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami. To właśnie ich obecność stanowi podstawę większości sporów, których przedmiotem jest kredyt frankowy.

Jeżeli umowa nie zawiera takich postanowień, sąd nie ma podstaw prawnych, aby ingerować w jej treść. W takiej sytuacji kredyt frankowy może okazać się trudny do zakwestionowania, a powództwo może zostać oddalone.

Dlatego przed wniesieniem pozwu konieczna jest dokładna analiza umowy. Złożenie pozwu bez weryfikacji, czy kredyt frankowy zawiera klauzule abuzywne, wiąże się z realnym ryzykiem przegranej.

Indywidualne negocjacje a kredyt frankowy

Banki czasem podnoszą argument, że postanowienia umowy dotyczącej kredyt frankowy były indywidualnie negocjowane z kredytobiorcą. W takich przypadkach bank twierdzi, że zapisy nie zostały narzucone jednostronnie.

Zdarza się również, że bank wskazuje na wykształcenie ekonomiczne lub finansowe kredytobiorcy, argumentując, że był on świadomy treści umowy. W praktyce jednak same te okoliczności rzadko przesądzają o przegranej sprawie dotyczącej kredyt frankowy, o ile nie towarzyszą im inne istotne czynniki.

Co jeszcze może utrudnić sprawę o kredyt frankowy?

Na niekorzystne rozstrzygnięcie może wpłynąć niewłaściwie sformułowane żądanie pozwu albo brak doświadczenia pełnomocnika. Niedostateczna znajomość specyfiki spraw, których przedmiotem jest kredyt frankowy, może prowadzić do pominięcia istotnych zapisów umowy lub błędów procesowych.

Znaczenie mają również sposób przeprowadzenia przesłuchań, właściwe zawnioskowanie dowodów oraz dochowanie terminów procesowych. Każdy z tych elementów może mieć wpływ na ocenę sprawy przez sąd.

Przegrana sprawa o kredyt frankowy – co dalej?

Przegrana w pierwszej instancji nie zawsze oznacza definitywny koniec sporu. Od niekorzystnego wyroku przysługuje apelacja, którą wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem.

Przed podjęciem dalszych kroków warto dokładnie przeanalizować przyczyny przegranej. Dopiero wtedy można ocenić, czy w sprawie dotyczącej kredyt frankowy istnieją podstawy do zmiany rozstrzygnięcia w drugiej instancji.

Autor artykułu: Radca Prawny Magdalena Śpiewak-Uluturhan