Sankcja kredytu darmowego to temat, który nurtuje wielu kredytobiorców, którzy zaciągnęli kredyt konsumencki. Kto może skorzystać z sankcji i spłacać darmowy kredyt? To jedno z pytań jakie zadają sobie kredytobiorcy zainteresowani tym tematem. Sankcja kredytu darmowego – co warto wiedzieć?
Czym jest sankcja kredytu darmowego?
Jest to instytucja prawna uregulowana w art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim z 12 maja 2011 roku, która obowiązuje od 18 grudnia 2011 roku. Stanowi ona instrument ochrony kredytobiorcy jako uczestnika rynku finansowego w relacji z instytucją rynku finansowego, np. bankiem udzielającym kredytów. Tym samym sankcja kredytu darmowego pozbawia kredytodawcę zysku, z wyłączeniem kosztów zabezpieczenia umowy i ma miejsce wówczas, gdy kredytodawca narusza obowiązki wynikające z tej ustawy.
Jakie są warunki skorzystania z sankcji kredytu darmowego?
Sankcja kredytu darmowego dotyczy umów kredytów konsumenckich, czyli nie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wartość kredytu nie może przekraczać 255 550 zł, a zobowiązanie wobec banku musiało zostać zaciągnięte po 18 grudnia 2011 roku. Co istotne sankcja kredytu darmowego nie dotyczy kredytów hipotecznych, które są regulowane przez odrębne przepisy. Warto jednak wiedzieć, że mogą z niej skorzystać ci kredytobiorcy, którzy zaciągnęli kredyt na remont domu czy mieszkania, a także ci którzy dzięki kredytowi sfinansowali zakup samochodu.
Kiedy przedawniają się roszczenia dotyczące SKD?
Ogólny termin przedawnienia wynosi sześć lat, a uprawnienie wygasa z upływem roku od dnia wykonania umowy. Co to oznacza dla kredytobiorcy? Jednym z warunków skorzystania z sankcji kredytu darmowego jest złożenie do banku oświadczenia dotyczącego SKD, można je złożyć w dowolnym momencie obowiązywania umowy kredytowej, ale nie później niż rok po zakończeniu spłaty zobowiązania wobec banku.
Kiedy można skorzystać z sankcji kredytu darmowego?
Z sankcji kredytu darmowego można skorzystać w razie naruszenia przez kredytodawcę obowiązków informacyjnych, np. w zakresie całkowitej kwoty kredytu, stopy oprocentowania, rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania (RRSO), informacji o innych kosztach czy także ograniczeń chroniących konsumenta przed nadmiernym obciążeniem finansowym.
Najczęstsze naruszenia dotyczą:
- prowizji od uruchomienia kredytu,
- odsetek od kwoty kredytu,
- odsetek od prowizji, co w dalszej kolejności generuje błędy takie jak zaniżony całkowity koszt kredytu, zaniżona RRSO czy całkowita kwota do zapłaty.
Ponadto naruszeniem jest niewskazanie w umowie, że w razie wcześniejszej spłaty konsument może żądać proporcjonalnego zwrotu kosztów kredytu – prowizji i mniejszych odsetek, a także brak informacji o odsetkach dziennych za kredyt.